Historische gebouwen
De Utrechtse Waarden
Monumenten Montfoort
De Utrechtse Waarden
De Utrechtse Waarden maken deel uit van het rivierengebied. Het is het land waar de schrijver Herman de Man veel over heeft geschreven. Het boek “Het wassende water” is mede door de verfilming wel zijn bekendste boek en geeft een beeld van het sobere en harde boerenbestaan waarin de dreiging van dijkdoorbraken jaarlijkse realiteit was. De Lopikerwaard ligt ingeklemd tussen de rivieren de Lek, de Hollandse IJssel en de Vlist. De kleinere Linschoterwaard ligt ten noorden van de Hollandse IJssel. Het landschap is afwisselend. Dicht bij de rivier de Lek en Hollandse IJssel wisselen boomgaarden, houtsingels en akkerland elkaar af, waardoor het een besloten karakter heeft. Verder van de rivieren af liggen er grote open polders waar lange rechte percelen weiland, al dan niet begraasd door vee en begrensd door smalle sloten, het beeld bepalen. In het voorjaar zijn ze het domein van weidevogels, waaronder de bekende maar ook bedreigde grutto. De open polders worden doorsneden door kilometers lange bebouwingslinten en begrensd door houtkaden. De oorsprong van al deze elementen ligt in de 11e en 12 eeuw. Het moerasgebied van de Lopiker- en Linschoterwaard is in deze periode op systematische wijze ontgonnen, waarbij vaste lengte en breedtematen werden gebruikt. De landbouw is vanaf het begin de drager geweest van het landschap. Mede afhankelijk van de waterhuishouding en de marktwerking is akkerbouw, hennep -, griend -, of fruitteelt, veehouderij of de vangst van eenden de belangrijkste inkomensbron geweest.
Nog steeds zijn er veel sporen uit het verleden te zien. Molens, gemalen, boezemgebieden, polderdijken en weteringen vormen daarvan slechts een bescheiden opsomming. In de bebouwingslinten liggen vooral de zichtbare sporen van het rijke boerenverleden en heden. Prachtige boerderijen met tal van cultuurhistorische bijgebouwen zoals hooibergen en boenhokken, maar ook moderne stallen wisselen elkaar af.
